Sdaiefk

1. Nü gung wi tüs, maai ütj det laacht,
An punset haa wi uu so dol.
Wan di a duas rept, sai: Gud naacht,
Din stünjenglääs as fol.

Din snütjwerk rabelt uu so wel,
Gratmaanag dun, det as din last.
Man paase üüb, di snetjer tel-
-agt nü jüst bi dan kast.

R: Wan dü menst, det grääf as jip an drüg,
Nö do nem di gau man noch en slöög.
An do nem noch ään diarbi,
An do uk noch tau of trii,
Eftert komst dü diar ei muar bi.:||

2. Dü lukest efter naibers aanj
An schongst haleelujaa diarbi.
Paas' üüb, diar komt di likenwaanj,
Hi käänt di wai för di.

Wat wiarst dü roosen dol, wan hal
Hed hoker't mä din pöpke drok.
Wan di a duas nü haale wal,
Haa öödern noch ans lok.

R: Wan dü menst, det grääf as jip an drüg,
Nö do nem di gau man noch en slöög.
An do nem noch ään diarbi,
An do uk noch tau of trii,
Eftert komst dü diar ei muar bi.:||

3. Dü meest wel flek of spei of wat,
Di duas, hi haalet arken uf.
Mä arke slöög, of letj, of grat:
Di wirem feit wat uf.

Wat dü uk beest, of wat dü heest,
Dü könst di drei, dü heest nian wool.
Di laachtest stäär, hi locht tuleetst
Iin uun det salew hool.

R: An wan dü menst, det grääf as jip an drüg,
Nö do nem di gau man noch en slöög.
An do nem noch ään diarbi,
An do uk noch tau of trii,
Eftert komst dü diar ei muar bi.:||